Over vaders en dochters
Over mijnwerkers en hoeren
Over troostrijke fantasie en harde werkelijkheid
Over koud staal en warm vlees
Over vroeger en nu


Een rauw-poetische voorstelling met 1 autowrak, 128 objecten, 26 poppen en twee actrices.


Het Parool over ‘De Wolkenfabriek’:


"Dat Limburgse leven vol stoflongen wordt gezien door de ogen van het dochtertje van een van de mijnwerkers. Een meisje dat erachter komt dat haar vader niet elke week een sprookjesprinses bezoekt, zoals hij haar heeft laten geloven, maar troost zoekt bij de dorpshoer. Het meisje keert later als volwassen vrouw naar het dorp terug om zichzelf op haar beurt aan de mannen te verkopen. En daarmee is de cirkel rond. Het lijkt simpel, maar vertel zo'n verhaal maar eens geloofwaardig met behulp van poppen. (…) Arthur Japin, die bij de première aanwezig was,(…): "Ik zag op den duur niet meer dat de figuren door poppen werden gespeeld." (18-1-2007)"


Bij het onderzoek naar de voorstelling werkte Tg Winterberg samen met schrijver Arthur Japin, winnaar van de Libris literatuurprijs 2005.


"Tussen het glanzende vlees door, onder een kort rokje, zag je precies de overkant van het kanaal waar zich het fabrieksterrein uitstrekte. Een wirwar van ketels en buizen, silo's en schoorstenen, die bliezen en sisten. Hun uitstoot scheen op te stomen tussen die dijen."



regie Eva Bauknecht
tekst Arthur Japin
concept, spel & vormgeving Meike van den Akker en Marlyn Coetsier
muziek Dolf de Kinkelder, Egon Kracht & The Troupe
techniek Anna Molenaar
producent Stip Theater producties